จุดเริ่มต้นการเขียนจดหมายร่อนไปหา “ผู้รับ” นั้นไม่ระบุวันและเวลาที่แน่ชัด  แต่ที่จำได้ขึ้นใจคือ “เขียนจดหมายเจริญรอยตามพี่สาว”
สมัยก่อนนั้นวงการมายาดูเหมือนเป็นสิ่งหรูที่อยู่ไกลเกินเอื้อมในสายตาเด็กบ้านนอก
ปฏิบัติการร่อนจดหมายหาดาราจึงเกิดขึ้น
เคยทำสถิติส่งให้ ๒๐ คนใน ๑ วัน
ขณะหย่อนปึกจดหมายลงตู้  บรรดาพี่วินมอเตอร์ไซค์ได้แต่อู้...อ้า...พยักพเยิดให้ดู
คงคิดในใจว่า “นางน้อยนี่ส่งจดหมายไปหาใครกันเยอะแยะ”

และพอได้ยินเสียงแตรจากรถบุรุษไปรษณีย์ดังอยู่หน้าบ้าน  หัวใจเต้นดังโครมคราม...ใครตอบจดหมายให้ฉันหนอ

วันผ่าน  คืนผ่าน  จากที่เคยเขียนจดหมายก็เปลี่ยนมาเป็นเขียนลงบนพื้นที่แคบๆ ของ “โปสการ์ด”
จำไม่ได้ว่าแรงบันดาลใจได้มาจากแห่งใด  แต่ฉันก็เริ่มลงมือเขียนโปสการ์ดตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย  เขียนส่งให้ตัวเอง  คล้ายเป็นการบันทึกประจำวันแบบย่อกลายๆ

ร้านเดียวที่ฉันสามารถหาซื้อโปสการ์ดได้คือ “ร้านนานมี”  (ซึ่งหาได้เกี่ยวข้องกับนานมี บุ๊คส์ ไม่)  ร้านตาแปะแก่ๆ ที่ดูแข็งแรงดี  แกเคยถามฉันเมื่อคราวที่เหมาโปสการ์ดเกือบทุกแบบที่มีในร้านว่าเอาไปทำอะไร  ฉันได้แต่ยิ้มๆ แล้วบอกว่า “ให้เพื่อน”
ทว่าคนเล่นโปสการ์ดที่นั่นคงมีแค่ฉันคนเดียว  นับแรม(หลาย)เดือน  จนบางทีเกือบปีถึงจะมีการเปลี่ยนโปสการ์ดชุดใหม่แทนชุดเก่าที่เหลืองเป็นจ้ำๆ
ว่าแล้วก็หวนคิดถึงร้านและตาแปะขึ้นมาตงิดๆ

เมื่อครั้งจะจบม.ปลาย  แฟชั่นเขียนเฟรนด์ชิปให้เพื่อนคนนั้น คนนี้ ส่งมาถึงมือฉัน  เขียนเยอะๆ จนหมดมุข หมดไอเดีย  ยิ่งกับเพื่อนผู้ชายยิ่งแล้วใหญ่  พื้นที่กระดาษตั้งเยอะแยะ  แต่กลับเขียนแค่ชื่อกับที่อยู่  มากสุดก็เพิ่ม “อย่าลืมกัน” ลงบนหน้ากระดาษ
เลยตัดสินใจควักโปสการ์ดที่มีอยู่  แจกจ่ายให้เพื่อนไปเขียนคนละใบ  จะดองไว้นานเท่าไหร่ก็ได้  ดูซิว่าพื้นที่แคบๆ ด้านหลังโปสการ์ดจะมีใครเขียนอะไรมั่ง
เพื่อนบางคนทำเก๋  ติดแสตมป์จ่าที่อยู่ส่งมาถึงบ้าน  เริ่ดมาก!

ทุกปีที่กลับบ้าน  สิ่งที่ทำเป็นกิจวัตรคือเปิดกล่องโปสการ์ด  ตรวจสอบความชื้น  และย้อนอดีตด้วยข้อความบนโปสการ์ด

ความชื้นที่บ้านฉันมีมากเพราะอยู่ในพื้นที่ที่มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้น (จริงๆ)  ทำให้หมึกปากกาบนโปสการ์ดจางบ่อยครั้ง  ฉันรักกรุงเทพฯ ก็ตรงที่ชื้นน้อยนี่แหละ  แต่ก็คร้านจะหอบโปสการ์ดทั้งหมดขึ้นมา  เพราะท้ายที่สุดก็ต้องหอบกลับบ้านอยู่ดี

ฉันหยุดการเขียนโปสการ์ดไปพักใหญ่  ไม่ใช่เพราะงานยุ่ง  ไม่ใช่เพราะไม่มีเวลา  แต่เป็นเพราะความขี้เกียจล้วนๆ  จนไปเปิดอินเตอร์เน็ตเจอเรื่องโปสการ์ด  เลยอยากรื้อความทรงจำเรื่องโปสการ์ดของตัวเองดู

รวบรวมโปสการ์ดที่มีอยู่ในมือ  แบ่งเป็นหมวดหมู่หาง่าย
ฉันชอบโปสการ์ดแบบที่ขายแผ่นละ ๕ บาท  ไม่ใคร่ชอบแบบทำมือที่มักถ่ายรูปสวยๆ แล้วเอามาแปะบนกระดาษร้อยปอนด์สักเท่าไหร่  อันนี้ลางเนื้อชอบลางยา

๑. โปสการ์ดผู้คน หลายหน้าตา  หลากอารมณ์  มองๆ ไปก็ทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาได้

๒. โปสการ์ดดอกไม้
แผ่นที่เป็นดอกกุหลาบกับดอกกล้วยไม้เก่ามากแล้ว  เก่าจนด้านที่เขียนข้อความเป็นสีเหลือง  แต่ก็คงมนต์เสน่ห์ให้ฉันตัดสินใจเข้าไปซื้อ  หลังจากเดินผ่านไปผ่านมาอยู่หลายอาทิตย์
คนขายเป็นตาแปะแก่ๆ (อีกแล้ว)
หรือว่า โปสการ์ด = คนขายแก่ๆ

๓. โปสการ์ดสถานที่ท่องเที่ยว (ต่างประเทศ)
ส่วนใหญ่เป็นโปสการ์ดที่คนอื่นซื้อมาให้  ที่ชอบมากคือโปสการ์ดปราสาทของญี่ปุ่น  penfriend เขียนส่งมาให้  แต่ตอนนี้ไม่ได้ติดต่อกันแล้ว  เพราะพอต่างเรียนจบ ต่างก็แยกย้าย  ไม่ได้อัพเดทที่อยู่กัน  เสียดายเหมือนกันเพราะเขียนหากันมา ๓-๔ ปีแล้ว
อีกใบที่ชอบเป็นโปสการ์ดเกาหลี  ที่จริงเป็นของพี่สาวแต่ได้มาครอบครองยังไงไม่รู้

๔. โปสการ์ดท่องเที่ยว (ประเทศไทย)

๕. โปสการ์ดวัฒนธรรมประเพณีต่างๆ
ดูแล้วให้อารมณ์อยากอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยขึ้นมาทันทีทันใด

๖. โปสการ์ดหนัง
สมัยก่อนจะสั่งซื้อทางอินเตอร์เน็ต  แต่ตอนนี้เว็บนั้นปิดไปแล้ว  จะสั่งซื้อทางอีเมล์ก็ได้  แต่ไม่มีรูปให้ดู  (ช่วงเรียนมหา’ลัยปี ๓ ปี ๔ จะบ้าซื้อโปสการ์ดหนังมาก)

๗. โปสการ์ดทะเล
ถ้าไปเยือนถิ่นทะเลต้องอย่าพลาดซื้อโปสการ์ดกลับมา  มีโปสการ์ดสวยๆ ละลานตาจนเลือกไม่ถูก  ไม่สามารถหาซื้อที่อื่นให้สวยเท่าได้ด้วย

๘. โปสการ์ดกรุงเทพฯ
มีอะไรให้ดูเยอะแยะมากมายในกรุงเทพฯ

๙. โปสการ์ดดารา
ส่วนใหญ่ได้มาจากการเขียนไปขอ  โดยตัดจากเรื่องย่อละครของ “ภาพยนตร์บันเทิง” สอดซองติดแสตมป์ ๓ บาทไปด้วย  เดี๋ยวเดียวก็ได้รับ  แต่เดี๋ยวนี้นานๆ ถึงจะเปลี่ยนรูปดารา  ไม่เหมือนสมัยก่อน

๑๐. โปสการ์ดการ์ตูน
ได้มาจากเซ็นทรัลปิ่นเกล้า  ตอนลดราคาสินค้าช่วงปีใหม่  ชอบเวลาสิ้นปีเพราะมักจะได้สินค้าที่ปกติไม่เคยเห็นขายเลย  แล้วราคาก็ถูกมาก  ที่เห็นอยู่เล่มละ ๘๐ บาท  ด้านในมีโปสการ์ดการ์ตูนน่ารักมากมาย  พลิกดูด้านหลังเขียนว่าผลิตในเกาหลี

๑๑. โปสการ์ดแจกฟรี
ชอบโปสการ์ดแบบนี้มาก  เป็นการโฆษณาสินค้าไปในตัว  พิมพ์หมดแล้วก็หมดเลย  หาซื้อที่ไหนก็ไม่ได้ด้วย

๑๒. โปสการ์ดที่ได้จากนิตยสารต่างๆ
เป็นโปสการ์ดที่ทำขึ้นโดยนิตยสาร  ไว้สำหรับแจกผู้อ่าน

cheeze

image

in magazine

ขวัญเรือน

๑๓. โปสการ์ดที่ทำงาน
เป็นรูปตึกที่ทำงาน  สั่งทำมานานมากแล้ว  เอาไว้แจกลูกค้า  แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว  ทำเฉพาะแผนที่อย่างเดียว

๑๔. โปสการ์ดสงขลา
ตอนรับปริญญามีเพื่อนทำโปสการ์ดมาขาย  เป็นรูปรถเมล์, หอพัก, หอสมุดกลาง  ไว้รำลึกความทรงจำสมัยเรียน

edit @ 29 Oct 2009 22:39:28 by คนข้างเคียงเดือนสิบสอง